چرا تبلیغات

چرا تبلیغات

اگر در امر ساختن نام های تجاری، روابط عمومی مقدم بر تبلیغات قرار می گیرد، پس چرا آنقدر کم درباره ی آن نوشته شده است؟ سوال منصفانه ای است.

«جایگزینی روابط عمومی با تبلیغات به عنوان اولین ابزار ساخت نام تجاری»، موضوعی است که ما آن را در هیچکدام از نشریات معتبر نیافته ایم. به دلایل متعددی سقوط تبلیغات و ظهور روابط عمومی، تا کنون توجه کمی از جانب رسانه ها دریافت کرده است که در این مقاله به اختصار آن دلایل را مطرح می نماییم:

اولین و مهم ترین دلیل، قدرت و سابقه ی نهاد تبلیغات است. تبلیغات تقریبا ۲٫۵% از درآمد آمریکا را به خود اختصاص داده است و علاوه بر آن سرک کشیدن آن درون روزنامه ها، مجلات، رادیو و تلویزیون، اینترنت، محیط های بیرونی، و بروشورهای پستی می باشد. پس از آن سازمان ها و نهاد هایی هستند که پایه های ستون تبلیغات را استوار کرده اند. از جمله آن میتوان فدراسیون فوتبال را نام برد.

دومین دلیل این است که، مردم تمایل دارند ارزش یک نهاد را با اعداد بسنجند و تبلیغات نسبت به روابط عمومی، سهم بیشتری از بودجه ی معمول کشور را به خود اختصاص داده است. برای مثال در سال ۲۰۰۶ شرکت کامپیوتری دل  Dell ، ۴۳۰ میلیون دلار برای تبلیغات و ۲ میلیون دلار برای روابط عمومی هزینه کرده بود. به عبارت دیگر شرکت دل، برای تبلیغات خرج کرد. پس مطمعنا” قبول این موضوع که روابط عمومی از تبلیغات مهم تر است، برای آقای مایکل دل کاری دشوار است.

دلیل سوم اینکه، تبلیغات از مقدار زیادی پوشش خبری و گزارشی سود می برد. مجله های نیویوورک تایمز، وال استریت ژورنال و شیکاگو تریبون، همگی ستون های روزانه ی بررسی تبلیغات دارند ولی هیچکدام از روزنامه های معتبر دنیا ستون روابط عمومی ندارند.

دلیل چهارم، تبلیغات چی ها صحنه ی مسایل کشوری و ملی را هم قبضه کرده اند. وقتی شما یک تبلیغات چی را برای جنگیدن در نبرد روابط عمومی انتخاب کنید، جامعه ی تجارت چه برداشتی می کند؟

دلیل پنجم، تبلیغات صحنه ی آموزش و پرورش را هم در تصاحب خود دارد. طبق بررسی ای که شورای شرکت های روابط عمومی از مدیران هفتاد و چهار دانشکده ی بازرگانی به عمل آورده، بیش از نیمی از پروژه هایی که دانشجویان MBA باید برای پایان هر ترم ارائه دهند، مربوط به تبلیغات و تنها ۱۲ پروژه مربوط به فعالیت های روابط عمومی بوده است.

دلیل ششم، آنچه واقعا” ساختار روابط عمومی را تحلیل می برد، این حقیقت است که اکثر شرکت های بزرگ روابط عمومی به شرکت های مجموعه ای تبلیغاتی تعلق دارند. از بین ۱۰ شرکت بزرگ روابط عمومی امریکا، ۹ تای آن متعلق به سه مجموعه ی بزرگ تبلیغاتی Interpublic, Omnicom وWPP است.

دوسوم کل هزینه های روابط عمومی توسط شرکت های روابط عمومی و تحت کنترل آژانس های تبلیغاتی به صرف می رسد و این خود، دلیل بزرگی است برای اینکه تنها افراد معدودی از تبلیغات می خواهند که نقش خود را در ساخت نام تجاری عوض کند.

تهیه و تنظیم: هیئت تحریریه آرمان پردازان رادمان ( آپرم )

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *